Kan je verliefd zijn op een fictief personage? Ik dacht altijd van niet, maar daar ben ik even op teruggekomen. Want ik ben verliefd. Op Noah. Maar goed, alsof dat nog niet erg genoeg is heb ik ook nog eens bijzonder veel concurrentie — want volgens mij is íedereen verliefd op Noah. Dat kan ook niet anders, als je Nobody Wants This op Netflix hebt gezien. Deze serie is nu razend populair en ik snap wel waarom; hij is echt geweldig.
Ik was daar ook wel aan toe, een echte feelgood-serie. Een fijne afwisseling van alle true crime en dramaseries. En het was ook héél fijn om Adam Brody (die Noah speelt) weer eens terug te zien. Net als velen was ik ook meer fan van Seth dan van Ryan in The OC en waren Summer en hij natuurlijk echt goals. Dat Brody in het echt met Leighton Meester, oftewel Blair Waldorf, getrouwd is maakt het sprookje helemaal compleet.
Maar oh, wat is Nobody Wants This leuk. Noah wordt verliefd op Joanne (gespeeld door Kristen Bell), en niets lijkt hen in de weg te staan. Behalve één redelijk groot, cruciaal dingetje; Noah is Joods en is rabbijn. Joanne is agnost. En willen zij een toekomst opbouwen, dan zal Joanne zich moeten bekeren… Maar dat is niet per se iets wat op haar verlanglijstje staat.
Ik vond het zo verfrissend om weer eens een serie te zien waarin de twee hoofdpersonages gewoon normaal zijn, normaal doen en normaal communiceren. Dat je niet afleveringen lang kijkt naar ongeloofwaardige verhaallijnen die alleen maar ontstaan omdat niemand normaal met elkaar praat. Nee, bij Nobody Wants This geloof je echt dat dit zo zou lopen.
Misschien nog wel het allerleukste detail: de zoen van Noah en Joanne aan het einde van de eerste aflevering. In het script stond het volgende: ‘He [Noah] takes her face in his hands and goes in for the best kiss either of them have ever had’. Je weet meteen over welke zoen ik het heb; missie geslaagd denk ik. Wat zijn deze twee leuk. Seizoen twee mag van mij nu al komen, dankuwel.
