Het was groot nieuws toen bekend werd dat Netflix de rechten had gekocht van het boek People We Meet On Vacation van Emily Henry. Het boek staat overigens ook wel bekend als You And Me On Vacation; dat is hetzelfde boek (en kwam ik pas achter toen ik ze allebei had gekocht). Het boek gaat over de vriendschap tussen Alex en Poppy; Poppy is een schrijver en moet veel reizen voor haar werk, en met Alex spreekt ze af dat hij elk jaar één keer meegaat. En dus maken ze prachtige reizen en gaan ze de hele wereld af. Beste vrienden zijn ze, maar toch lijkt er wel iets meer te zitten — ook al hebben ze relaties met anderen. Het boek leest echt als een héérlijke romcom en ik heb ‘m echt verslonden, dus ik had ook helemaal zin in de verfilming. Maar doet-ie het boek recht aan?
People We Meet On Vacation op Netflix: recensie
Tsja, niet helemaal eerlijk gezegd. Maar dat was ook wel te verwachten; het is nu eenmaal ook heel moeilijk om een boek niet alleen in een speelfilm te proppen, maar ook precies de juiste emoties en toon te hebben. Daarnaast heb je natuurlijk een heel eigen fantasie en voorstelling van hoe de personages eruit zagen, hoe ze bepaalde dingen zeiden en hoe ze zich gedroegen. Dus wat dat betreft staat een film gelijk al 6-0 achter bij een verfilming.
Dat gezegd hebbende, vond ik People We Meet On Vacation op Netflix helaas toch een beetje tegenvallen. Waar ik het boek als een verrassende romcom vond lezen, met leuke dialogen, hier en daar een beetje zoetsappig maar nooit storend, vond ik de film meer een dertien-in-een-dozijn; gewoon niet bijzonder.
Daarnaast vond ik Poppy in de film best storend en met vlagen echt irritant, dat had ik in het boek veel minder; daar begreep ik haar daden meer. Ook is er veel van het achtergrondverhaal van Alex weggelaten, waardoor hij redelijk eendimensionaal is in het boek — zonde en een gemiste kans. En de (lichte spoiler) verhaallijn van het huwelijksaanzoek? Dat is in het boek — gelukkig — niet aan de orde, en vond ik in de film juist afbreuk doen aan die zogenaamde aantrekkingskracht tussen Poppy en Alex.
De chemie tussen Alex en Poppy vond ik ook veel meer aanwezig in het boek, want dat ze echt meant to be zijn kwam niet zo duidelijk naar voren in de film. Misschien omdat de film is opgenomen in negentien (!) dagen en de acteurs elkaar niet eens echt goed hebben leren kennen? Of omdat het zo gehaast voelde qua verhaallijn en het boek daar gewoon veel meer de tijd voor neemt?
Ook vond ik het jammer dat de locaties veranderd zijn ten opzichte van het boek; in de film gaan Alex en Poppy nog één keer samen op reis, naar een bruiloft in Barcelona. In het boek is dit Palm Springs en ik gok dat het is veranderd omdat Netflix Amerikaans is en Barcelona daarom wat meer exotisch en verder weg klinkt — maar ik had juist Palm Springs een mooie locatie gevonden, zeker met de krankzinnige hitte die beschreven wordt in het boek.
Al met al zou ik het boek absoluut aanraden, en de film kan je zeker kijken maar zal mij in ieder geval niet bijblijven. Ik denk dat de mensen die dit boek niet hebben gelezen, veel enthousiaster zullen zijn over de Netflix-film. En mocht je het boek nog niet gelezen hebben: zéker doen.
Beeld: People We Meet On Vacation Netflix
