Hou ik van: van die series of films op Netflix die ineens een hele hype worden — en die het ook waard zijn. Die je niet voorbij hebt zien komen qua promo, maar dus echt een verrassing zijn. Zoals Squid Game werd ontvangen; ineens had iedereen het erover. En de nieuwe vierdelige mini-serie La Palma valt ook in die categorie. Ineens hoor ik íedereen erover, dus was ik wel benieuwd of het de hype een beetje waard is.
En het korte antwoord is: jawel. Met hier en daar wat haken en ogen. Vanaf de eerste aflevering zit je er meteen helemaal in (wel handig ook, gezien het maar vier afleveringen in totaal is). Vanwege de verhaallijn, waar gelijk een hoop spanning in zit, maar ook vanwege de openingsscène die gelijk de toon zet. En de prachtige shots van het landschap en de omgevingen helpen natuurlijk ook.
La Palma gaat over een Noors gezin dat op vakantie gaat naar het eiland La Palma, en daar een vulkaanuitbarsting meemaakt. Vanaf dat moment doen zij — en de rest van de mensen op het eiland — er alles aan om veilig aan het vasteland te komen.
Interessant: La Palma hoort bij de Canarische Eilanden en daar is inderdaad een actieve vulkaan, Cumbre Vieja. Die barstte in 2021 uit, en deze serie is daarop gebaseerd. De uitbarsting duurde destijds enkele maanden en duizenden mensen moesten geëvacueerd worden. Het rampscenario uit de serie La Palma is dus niet op waarheid gebaseerd, maar alsnog fascinerend — en doodeng.
Het enige nadeel is dat het verschil van de eerste twee en de laatste twee afleveringen behoorlijk groot is; het wordt dan wel ineens héél onrealistisch en de beslissingen van de personages (met name Sara) worden steeds meer onbegrijpelijk. Verder ben ik allesbehalve een wetenschapper, maar ik zou verbaasd zijn als ook maar een percentage van de gebeurtenissen daadwerkelijk zo zou kunnen lopen (en dan vooral de gave van de hoofdpersonages om werkelijk waar alles te overleven). De eerste twee afleveringen was ik geboeid, en snapte ik de hype volledig. Bij aflevering drie begon ik lichte twijfels te krijgen en dat werd naarmate het einde steeds erger — gelukkig is de cinematografie nog steeds even mooi en was het geheel goed geregisseerd. Dus gooi vanaf de laatste aflevering vooral al je gevoel voor realiteit overboord en geniet van de mooie scènes. Want als je teveel gaat nadenken of letten op alle dingen die niet kloppen, dan wordt het een vermoeiende zit op het eind.
Al met al zeker een serie die je wel wil meepakken, en gezien alle afleveringen tussen de 40 en 50 minuten zijn, is dit hét perfecte binge-materiaal voor tijdens deze sombere dagen. Geen hoogvlieger, wél vermakelijk.
Beeld: Netflix
