Zelf ben ik eerlijk gezegd halverwege het tweede seizoen van Emily in Paris afgehaakt. Ik weet eigenlijk niet waarom. Het is een enige serie en kijkt lekker weg, maar het heeft me nooit helemaal gepakt. Dat Emily daar niet mee zit, is denk ik een gok in de goede richting. Met 58 miljoen streams voor het derde seizoen heeft de serie mijn aandeel nu niet bepaald nodig. Zoals met zoveel series, vormt Emily in Paris voor veel kijkers een grote inspiratie. Begrijpelijk, want als je verknocht bent aan een serie wil je er álles aan doen om je leven precies zo in te richten. Ben ik schrijver geworden omdat dat de meest voor de hand liggende carrière optie voor me was? Nee. Ben ik schrijver geworden omdat ik Carrie Bradshaw wilde zijn? Absoluut.
Ook de kijkers van Emily in Paris worden beïnvloed door haar jaloersmakende levensstijl, en dat zorgt volgens Brits onderzoek voor een interessante carrière trend. Zo zouden de zoekopdrachten in het Verenigd Koninkrijk naar ‘digitale marketing voor beginners’ met maar liefst zijn 24.536% gestegen, terwijl ‘online marketing vacatures’ een sprong van 806% lieten zien. We moeten eraan geloven: iedereen wil Emily zijn.
Maar kán ook iedereen Emily zijn? Het antwoord op die vraag is helaas nee. Recent onderzoek geeft aan dat de extravagante levensstijl van onze favoriete net-niet Française voor de meeste mensen onhaalbaar is. Haar uitgavepatroon zou namelijk ver buiten het bereik van een gemiddeld marketingsalaris liggen.
Afijn, dit wisten we waarschijnlijk al. Eerlijk gezegd trek ik me altijd weinig aan van dit soort onderzoeken en blijf ik liever in een wereld waar Carrie een kast voor Manolo’s kan betalen van één column in de week, en Emily door Parijs huppelt alsof geld niet bestaat. Klinkt toch een stuk gezelliger.
Bron: Marie Claire UK
Beeld: Netflix
