‘Wat ben je aan het doen?’ Dit is de meest gestelde vraag die van de andere kant van de lijn komt als ik aan het bellen ben. Het antwoord is altijd anders: ik ben mijn afwas aan het doen, mijn kleding aan het herorganiseren of ik ben gewoon rondjes door de kamer aan het lopen. Eigenlijk ben ik alles aan het doen zodat ik niet zittend hoef te bellen. Waarom? Dat weet ik zelf eigenlijk ook niet. Gelukkig heeft de wetenschap overal een antwoord op, en dus ook op de vraag waarom we zo nodig aan ons stappendoel willen komen als we aan de telefoon zijn.
Neurowetenschapper Johannes Fahrenfort van de Vrije Universiteit Amsterdam legt het uit: ‘dat rondstappen met de telefoon in de hand komt misschien doordat bellen onnatuurlijk is. Als je aan de telefoon met iemand praat, zie je die persoon niet. Daarom krijg je geen visuele input van het gesprek, terwijl je lichaam dat op dat moment wel verwacht.’ Je mist dus eigenlijk interactie met je omgeving. Om dit te compenseren, krijg je beweegdrang.
Het opvallende aan dit onderzoek is dat er tijdens zakelijke of lastige gesprekken veel meer stappen worden gezet dan tijdens luchtige telefoontjes. Dat zou kunnen komen doordat je met moeilijkere gesprekken meer moet nadenken, en je brein dus op zoek gaat naar lichamelijke compensatie. Mocht je omgeving nu helemaal gek worden van dat geijsbeer door de kamer, dan kun je kijken of het maken van kleine tekeningetjes tijdens het bellen helpt. Een stuk minder sportief, maar ook een stuk minder opvallend.
Bron: Quest
Beeld: HBO Max
