Volgens mij zijn er twee soorten mensen: de één kan zich het beste concentreren in een stille ruimte, en de ander krijgt dan juist niks voor elkaar. Ik behoor overduidelijk tot de tweede groep, maar ik snapte eigenlijk niet waarom. Want het klinkt zo logisch, je focussen in een stille ruimte: geen afleiding, alle rust en letterlijke stilte om je werk af te krijgen. Nou, dat zit bij mij wel even anders.
Want ik ben oprecht na geen enkele werkdag zó moe als dat ik in een stil kantoor heb gezeten — en dat terwijl ik qua productiviteit echt dik in de min heb gestaan. Een lose-lose situatie dus, en vooral zonde van je tijd. Ik werk voornamelijk thuis, en daar heb ik altijd muziek op de achtergrond. Bij voorkeur muziek die ik ken, dus die ik hersenloos kan meezingen — momenteel is dat vooral alle nummers van Billie Eilish en uiteraard Taylor Swift (ik ben zéér benieuwd of ik weer in de 0,01 procent van Taylors luisteraars zit, want dat kán bijna niet anders). Een beetje meezingen of -neuriën, ondertussen even je hele to-do list afwerken. Héérlijk. Maar de dag dat ik op kantoor zit? De eerste paar uur gaan nog wel, maar na de lunch loop ik helemaal over. Heb ik ineens geen overzicht meer, kan ik me op het simpelste taakje niet focussen en voelen mijn hersenen alsof ze acht uur in de frituurpan hebben gelegen — en lig ik vervolgens die avond hélemaal voor pampus op de bank, bijkomen van de Meest Nutteloze Werkdag van de week.
Herkenbaar? No worries, dat is dus helemaal niet raar. Er is één belangrijke reden waarom een stille werkplek juist níet goed voor je kan zijn.
Default Mode Network
En die eerste reden heeft alles te maken met je Default Mode Network (DMN). Dit is een netwerk van ons hersengebied, dat wordt onderdrukt wanneer we druk en geconcentreerd bezig zijn. Maar wanneer we even niets aan het doen zijn waarbij een focus nodig is, en er geen afleidende geluiden zijn, gaat onze hersenen even in een stand-by modus. Grappig, want zo voelt het bij mij dus echt. En die hersengebieden wil je dus liever stil hebben — maar kunnen bij stilte juist floreren. Lekker dan.
Het gebrek aan geluiden kan dus juist een afleiding worden voor je concentratie. En daarnaast kan het er ook voor zorgen dat je brein juist meer vermoeid raakt; het moet meer zijn best doen om die mentale prikkels te filteren, waardoor je dus met een gefrituurd gevoel de werkdag afsluit.
Zoals ik al zei: er zijn twee soorten mensen hierin — maar wel best onhandig als die twee bij elkaar op kantoor zitten. Want je zou denken: dan zet je toch oortjes op? Maar dan zit de muziek weer té erg in je oor. Ik wil achtergrondgeluiden, ik wil rumoer, maar geen muziek dat in mijn oor zit en ik daardoor ook weer afgesloten ben van de omgeving.
Toch maar thuiswerken dan — daar klaagt ook niemand dat ik wéér dezelfde playlist van Taylor Swift opzet.
Beeld: Unsplash
