Voorlopig is elke week wel de week van Trump, maar natuurlijk was deze week vooral de week van de Olympische Spelen. Afgelopen dinsdag ging het gerucht dat Pieter van den Hoogeband van plan was heel Team NL terug te trekken van de Spelen vanwege collectief falen.
Het is dat de Tweede Kamer op reces is, anders hadden vast de asielzoekers de schuld gekregen van het gebrek aan medailles. Dat was natuurlijk ook wel een klein beetje waar. Sifan Hassan had namelijk na vier dagen nog steeds geen medaille gewonnen. Dat dat kwam omdat atletiek pas vrijdag begon, is natuurijk een excuus, maar toch.
Inmiddels hebben wij (Team NL is weer ‘wij’) vier gouden medailles gewonnen, en de zon is gaan schijnen, zo hard gaan schijnen, dat wij gelukkig over het weer konden klagen, dus alles is weer bij het oude.
Een andere asielzoeker stond deze week volop in het nieuws. Mikael en zijn moeder moeten Nederland verlaten, ondanks het feit dat Mikael hier is geboren en nu dus al elf jaar hier woont. Ik heb me maar eens in deze zaak verdiept en kom er niet uit. Volgens de uitspraak van de Raad van State waren de moeder en haar zoon een deel van die elf jaar niet in beeld bij de overheid. Volgens Mikael en zijn moeder hebben zij aldoor in opvanghuizen en instellingen gewoond, waar de IND volledig van op de hoogte is.
Merkwaardig is dat een rechter eerder heeft bepaald dat moeder en zoon mochten blijven en dat de Raad van State toegeeft dat het hele proces veel te lang heeft geduurd.
Dat laatste is bijna cynisch, omdat diezelfde Raad van State er twee-en-een half jaar over heeft gedaan om tot deze uitspraak te komen.
Ik heb me overigens geërgerd aan de nadruk die sommige kranten legden op het feit dat Mikael zo’n slim jongetje is. Alsof een kind dat niet zo goed kan leren zonder al te veel scrupules gewoon wel het land uitgezet mag worden.
Mijn conclusie is in ieder geval dat je nooit mag tolereren dat een procedure elf jaar duurt. Dat is niet fatsoenlijk en niet menselijk.
Om nog even bij de asielproblematiek te blijven, Trump is nu bezig met twijfel te zaaien aan alles wat Kamala Harris is, zegt en doet.
Bij Barack Obama bleef Trump jarenlang het sprookje vertellen dat Obama niet in Amerika is geboren (dat moet om president te kunnen worden). Trump wist dat het niet waar was, er was bewijs genoeg, maar dat maakte Trump en zijn aanhangers natuurlijk niet uit.
Van de week heeft Donald Trump beweerd dat Kamala Harris niet echt een zwarte huidskleur heeft, maar pas een paar jaar geleden zwart is geworden. Daarvoor was zij slechts Aziatisch.
En nee, ik kan het zelf ook niet volgen.
Volgens Trump heeft Kamla Harris dus, waarschijnlijk geholpen door Hans Klok, een enorme gedaantewisseling ondergaan, en is zij van een Astrid Kersseboom plots een Halle Berry geworden.
Het goede nieuws hierover is natuurlijk dat Trump zich blijkbaar zo onder druk voelt gezet dat er geen rem meer staat op de onzin -en de scheldwoorden- die hij aan zijn rivale besteedt.
Vandaag bleek namelijk dat voor het eerst Trump in de peilingen achter staat op Kamala Harris.
Dus moet alles uit de kast worden gehaald. Zo heeft Trump zelfs tot twee keer toe zijn aanhangers beloofd dat als hij herkozen wordt er verder geen verkiezingen meer hoeven te worden gehouden.
Nee, dan krijgt Amerika dictator Donald J. Trump.
Beeld: Andrea Maschio on Unsplash
