Gisteren is het nieuwste seizoen van Emily In Paris uitgekomen en laat dat nu net een dag zijn waarop ik vanaf einde middag tot in de avond helemaal níets op de planning had. Prima gelegenheid om dat seizoen dus in één keer af te kijken, want laten we wel wezen: in alle seizoenen van Emily In Paris hebben we nooit echt onze hersenen hoeven te gebruiken, toch? Het is altijd vermakelijk, vrolijk, luchtig en kijkt makkelijk weg.

Volgt seizoen 5 ook die lijn?

Lees ook

Emily In Paris seizoen 5: recensie

Emily In Paris blijft luchtig, maar dit seizoen voelde wel anders dan de vorige — en dan helaas niet op een goede manier. Misschien was het wel de switch van Emily naar Rome in plaats van Parijs? Ik had het hele seizoen het idee dat ik het op een snelheid van 1,5 keer keek, want er gebeurde zóveel en tegelijkertijd ook weer zó weinig. Verhaallijnen worden in de mix gegooid en vervolgens in een rap tempo afgemaakt of simpelweg gedropt om nooit meer over gesproken te worden. Ruzies zijn binnen no time weer goed zonder dat ze daadwerkelijk uitgepraat worden en dit seizoen kregen we misschien wel het allergaarste stelletje van alle seizoenen: Mindy en Alfie.

Ja, sorry; kleine spoilers, maar dit is in de eerste aflevering al duidelijk. Alfie is weer vrijgezel nadat hij blijkbaar een serieuze relatie had en ook Mindy is weer single, en ineens hebben zij een bepaalde klik die ze nog nooit eerder hadden. En ik geloof die klik gewoon niet; ik zie nul chemie tussen de twee en dat Mindy als allerbeste, trouwe vriendin van Emily haar meerdere keren zo voorliegt, zit me niet helemaal lekker en vind ik ook zo out of character.

Daarnaast moeten we geloven dat deze twee eigenlijk echt gek op elkaar zijn, terwijl we dat nooit echt op beeld te zien krijgen? Vervolgens is Alfie het hele seizoen er maar bij, als een vaag soort vijfde wiel, zonder duidelijk doel. En niemand die zich afvraagt waarom hij ineens een essentieel onderdeel van de vaste club is geworden? Heel raar.

Lees ook

En doodzonde, want geef dan personages als Julien meer screentime, want hij wordt al seizoenenlang ondergewaardeerd en ondergebruikt. Luc heeft wel een eigen verhaallijn en ik vond zijn personage altijd vermakelijk, maar ook dit seizoen is hij een beetje… Vies?

Daarnaast denk ik dat ik voor alle kijkers spreek als ik zeg dat niemand, maar dan ook echt níemand, zit te wachten op nog een seconde van Mindy die aan het zingen is. Ze hadden natuurlijk in het eerste seizoen hun viral momentje en proberen die sindsdien hopeloos te evenaren, zonder veel succes. Mindy als personage vind ik verder prima, maar ik heb nul interesse in haar eigen verhaallijnen over haar carrière.

Je vraagt je nu misschien af: en Gabriel dan? Nou, die heeft in ieder geval afstand gedaan van dat verschillende kapsel van vorig seizoen en ziet er weer ouderwets goed uit. Alleen… We zien hem nauwelijks. De acteur, Lucas Bravo, had al in interviews gezegd dat hij een beetje klaar was met zijn personage en dat hij zich niet echt kon vinden in de keuzes die de schrijvers daarin hebben gemaakt, en dat de serie eigenlijk voor hem daarom niet meer hoeft. En eerlijk: ik geef hem daar geen ongelijk in. Gabriel was echt een natte dweil geworden, die geen enkele normale beslissing nam en uiteindelijk alleen nog maar bleef omdat Emily en hij wel endgame moesten zijn.

Lees ook

Goed, over hun twee zal ik geen spoilers geven, maar ik gok (en hoop stiekem) dat het zesde seizoen — want die zal nog wel komen — het laatste is. We zijn wel een beetje klaar met Emily In Paris, en ook Emily In Rome, en ook Emily In Venice, Emily In London, en elke andere stad die ze nog kunnen gaan bedenken…

Hoe dan ook: het vijfde seizoen is niet echt om over naar huis te schrijven. Ga er dus vooral niet met te hoge verwachtingen in, en zet je hersenen vooral uit — anders ga je je enorm ergeren.

Beeld: Netflix

Psst… Volg je ons al op Instagram?

Wieke Veenboer

Ontdek meer van The Blue Note

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder