Soms (of nou ja: vaak) is dit alles wat ik nodig heb: een dekentje, kaarsen aan, thee, snacks (film kijken zonder snacks klopt in mijn hoofd niet) en een film waarbij ik niet hoef na te denken. Een typische zondag, wat mij betreft. En in die categorie heb ik een heerlijke tip voor je: Time Cut op Netflix. Hij wordt omschreven als een slasher movie, al komt er weinig geslash in voor. De echte horrorliefhebber zal hem dus redelijk tam vinden, maar voor de beginners is-ie perfect. Een beetje een horrorfilm, maar dan alsof-ie door Disney is gemaakt.
Time Cut gaat over middelbare scholier Lucy, die per ongeluk terug reist naar het jaar 2003, het jaar waarin haar zus werd vermoord. Een seriemoordenaar had het in dat jaar voorzien op haar vriendengroep, die stuk voor stuk werden uitgemoord — en de moordenaar werd nooit gevonden.
Goed, van een verhaallijn als dit weet je eigenlijk al dat je er niet al teveel bij moet nadenken. Films over tijdreizen zitten namelijk altijd vol loop holes, en zo ook Time Cut. Maar als je de film gewoon neemt zoals-ie is, kijkt-ie hartstikke lekker weg. Het acteerwerk van Madison Bailey (Lucy) is niet altijd even steady, maar kan ermee door.
Een pluspunt: de ontknoping zag ik écht niet aankomen, namelijk de identiteit van de moordenaar. Dat één van die redenen is omdat het werkelijk nergens op slaat is een ander verhaal, maar verrassend is het wel. Net als het einde van de film; de logica ontgaat me volledig — ik zal geen spoilers geven — maar het is ook een beetje de enige manier waarop Time Cut een happy end kan krijgen.
Al met al geef ik deze film op een zondag een 6, maar als ik hem in de bioscoop had gezien een 3. Dit is gewoon een perfecte film om lekker bij weg te dromen op een grauwe dag.
Beeld: Netflix
